Gminy w G6

Ulhówek

Urząd Gminy w Ulhówku
ul. Kościelna 1/1
22-678 Ulhówek
tel.: 84 661-60-04, 84 661-60-05
fax: 84 661-60-44
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
www.ulhowek.pl



Położona na pograniczu Grzędy Sokolskiej i Równiny Bełskiej - będącej fragmentem Kotliny Pobuża.

Północna część gminy ma urozmaiconą rzeźbę wyżynną z do-minującymi w krajobrazie wzniesieniami np. Góra Św. Krzyża, Linna Góra, Góra Hubinek, których wysokości bezwzględne osiągają 225 - 245 m.

Dolina Rzeczycy - dopływu Sołokiji, tworzy rozległe, równinne obniżenia w płd. części gminy.

Jedyne znaczące obszary leśne znajdują się na Równinie Bełskiej: las Ulików i Mała Tarasówka.

Na tych ziemiach, które były przez wieki etnicznym pograniczem, mieszkała ludność wielowyznaniowa. Dziedzictwo kulturowe Polaków, Rusinów, Ukraińców i Żydów wywodziło się zarówno z zachodniego jak i wschodniego kręgu cywilizacyjnego. Po tragicznych latach II wojny światowej, działalności UPA i wysiedleniach tutejszej ludności, wiele wsi i majątków ziemskich opustoszało a na ich miejscu tworzono PGR - y i Spółdzielnie Produkcyjne.

Wieś Ulhówek była wzmiankowana już w 1403 r. jako włość rycerska Pawła z Radzanowa. Miejscowość rozwijała się jako lokalny ośrodek rolniczo - usługowy. Wśród zabytków Ulhówka godna uwagi jest murowana kapliczka św. Antoniego z pocz. XX w.

Na terenie gminy zachowały się sakralne obiekty greckokatolickie: np. najcenniejszy z nich w Budyninie - drewniana cerkiew z 1877 r., ob. kościół oraz dzwonnica; w Szczepiatynie - murowana cerkiew z 1913 r., ob. kościół, drewniana cerkiew z 1890 r.; w Korczminie drewniana cerkiew z 1658 r.; w Dyniskach i Hubinku - dzwonnica cerkiewna z XVIII i XIX w. Interesujące kościoły rzymskokatolickie spotkamy: w Machnówku - z 1912 r., obok stoi kamienna rzeźba nagrobna z 1931 r. o dużej wartości artystycznej; w Rzeplinie - z końca XVIII w.; w Wasylowie Wielkim - z 1897 r. Zabytkową kaplicę cmentarną z XIX w. można zobaczyć w Rzeczycy. W Żernikach znajdują się: pozostałości zespołu dworskiego z parkiem, z XIX w. a także drewniany kościół przekształcony z d. cerkwi, która stała w Turkowicach.

Ważnym miejscem dla historii Polski był w XIX w. dwór w Dyniskach, w którym pieczołowicie pielęgnowano tradycje patriotyczne. Wśród znakomitych gości byli tu min.: genialny kompozytor Franciszek List oraz Artur Grottger, który przebywał tu ze swoją narzeczoną Wandą. Zachowała się samotna sosna, pod którą spotykali się narzeczeni. Corocznie obchodzone są w Dyniskach Dni Grottgerowskie.

Łaszczów

Urząd Miejski w Łaszczowie
ul. Chopina 14
22-650 Łaszczów
tel. 084 6611505
fax: 084 6611050
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
www.laszczow.pl
 



Gmina leży w całości na Grzędzie Sokalskiej. Dolina Huczwy, wraz z dopływami - Rachanką i Kmiczynką, rozdziela teren gminy na kilka wyżynnych mikroregionów. W obniżeniach dolinnych znajdują się kompleksy malowniczych stawów - k. wsi Zimno i "Stawy Łaszczowskie", będące użytkiem ekologicznym i ostoją fauny wodno - błotnej.

Większe lasy występują tylko w okolicy Wólki Pukarzowskiej i Kol. Łaszczów.

Łaszczów, usytułowany na wzgórzu nad Huczwą, został założony w 1549 r. jako miasto, przez Aleksandra Łaszcza pod nazwą Prawda. Rody Gorajskich, Łaszczów, Potockich, Szeptyckich były fundatorami wielu obiektów min.: zamku, murów obronnych, zboru i drukarni kalwińskiej, kościoła i kolegium jezuickiego, pałacu i parku. W 1870 r. miejscowość traci prawa miejskie. I i II wojna światowa przyniosła duże zniszczenia osadzie, min. zagładzie uległ pałac Szeptyckich. Dzisiaj pozostały tylko resztki zespołu zamkowego z ruiną zbrojowni, którą po 1770 r. przebudowano na synagogę, a także - zespołu klasztornego jezuitów, który był przebudowany na świecką rezydencję. Natomiast dobrze prezentuje się barokowy kościół paraf. z poł. XVIII w., z dzwonnicą, ogrodzeniem z kapliczkami i stacjami Męki Pańskiej, plebanią i kancelarią - pochodzące z późniejszego okresu.

Przy głównych drogach do Łaszczowa stoją trzy kamienne kolumny z figurami świętych, z XVIII w., jedna zaś kolumna wznosi się w po-bliskich Nadolcach, gdzie znajduje się duży zespół dworski i park z XIX - XX w. Również ciekawy zespół dworsko - parkowy z XIX w. można zobaczyć w Dobużku. Natomiast pozostałości zespołów dworskich i folwarcznych spotkamy w Pukarzowie, Zimnie i Nabrożu. W Nabrożu znajduje się ponadto jeden z najstarszych kościołów w regionie, zbudowany w 1684 r., z obrazem M.B. Szkaplerznej - otoczony dużą czcią wiernych.

 

 

Tyszowce

Urząd Miejski w Tyszowcach
ul. 3 Maja 8
22-630 Tyszowce
tel. (0-84) 6612121,
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
www.tyszowce.pl

Miasto i gmina Tyszowce położone są w Kotlinie Hrubieszowskiej i na Grzędzie Sokalskiej. Granicę między tymi krainami wyznacza dolina Sieniochy - dopływ Huczwy. Najlepiej urzeźbiona jest płd. - zach. część gminy, gdzie występują najwyższe wzniesienia, z kulminacją Niedźwiedzia Góra o wys. 288,9 m. n.p.m. Na przeciwległym skraju gminy, koło wsi Czermno, teren obniża się do 190 m. n.p.m.

Na wysokiej skarpie nad Huczwą, w pobliżu wsi Mikulin, znajduje się jeden z naj-ładniejszych i najcenniejszych rezerwatów stepowych w Polsce o nazwie "Skarpa Dobużańska", o pow. 5,07 ha. Na nasłonecznionym podłożu wykształciły się zbiorowiska kserotermiczne, z udziałem wielu rzadkich gatunków flory np. macierzanki, turzycy niskiej, żmijowca czerwonego, miłka wiosennego czy omana wąskolistnego. Można tu spotkać także rzadkie gatunki zwierząt np.: tchórz stepowy i suseł perełkowany.

W Kotlinie Hrubieszowskiej występują czarnoziemy, a w pozostałej części gminy, również żyzne gleby brunatne. Z tego powodu zalesienie nie jest tu duże, jedyny większy kompleks leśny rozciąga się na północ od Tyszowiec. Przecina go zielony "Szlak Historyczny", który biegnie z Tomaszowa Lub. do Turkowic przez Czartowiec, Klątwy, Tyszowce i Czermno.

Na nadrzecznych błoniach k. Czermna przetrwało okazałe średniowieczne grodzisko Czerwień, utożsamiane ze stolicą Grodów Czerwieńskich, które istniały do XIII w. Po ich upadku zaczęła rozwijać się osada w Tyszowcach. Pierwsze wzmianki o mieście Tyszowce pochodzą z roku 1419. Od roku 1519 do roku 1767 Tyszowce wraz z Mikulinem, Klątwami i Perespą były starostwem niegrodowym. Jako gród królewski Tyszowce obdarzone zostały w XVI w. przywilejami rzemieślniczymi więc rozwijało się tu kowalstwo, tkactwo, garbarstwo, kuśnierstwo a także szewstwo, które uzyskało największą sławę w produkcji butów z cholewkami tzw. "tyszowiaków".

Miasto jest znane z głośnej konfederacji tyszowieckiej zawiązanej w 1655 r. przeciwko Szwedom. W 2000 r. Tyszowce stają się ponownie miastem, jako że utraciły ten status w 1875 r.

Tutejszy kościół paraf. powstał w 1870 r. wg. proj. Henryka Marconiego. Przechowywane są w nim ogromne świece woskowe, używane w czasie procesji.

Wśród innych zabytków gminy znajdują się min. d. cerkwie unickie w Czartowcu i Perespie, ob. kościoły paraf.; kaplica pw. św. Jana Napomucena we wsi Gołacha; dwór w Perespie; pozostałości zespołów dworskich w Czartowcu i Przewalu.

Telatyn

Urząd Gminy Telatyn
ul. Fryderyka Chopina 10
22-652 Telatyn
tel. 84 66 13 110
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
www.telatyn.pl

Położony na Grzędzie Sokalskiej obszar gminy, wyróżnia się ładnym krajobrazem wyżynnym. Pomiędzy dolinami Kmiczynki i Kamionki - dopływami Huczwy - wznoszą się lessowe wierzchowiny o maksymalnej wysokości 265,3 m. n.p.m. (okolice Poturzyna). Żyzne gleby są podstawą dobrze rozwiniętego rolnictwa a lasy, występujące wyspowo, zajmują nieduże fragmenty gminy.

Wieś Telatyn leży w obniżeniu dolinnym na wys. 203 m. n.p.m., które było dawniej mokradłem o znaczeniu obronnym. Przez następne stulecia wieś należała do wielu rodów, min: Ciechomskich - Kozłowskich, Kopytowskich, Uchańskich, Daniłowiczów, Kaszowskich.

O ciekawej historii gminy świadczą zabytkowe obiekty archeologiczne. W okolicy Posadowa znajduje się wspaniale zachowane grodzisko pierścieniowate z XIV - XV w., które powstało prawdopodobnie na zrębach wcześniejszej osady należącej do Grodów Czerwieńskich. W sąsiednim lesie odkryto kurhan kryjący mogiły wczesnośredniowiecznych rycerzy.

W Posadowie warto zobaczyć d. cerkiew greckokatolicką i murowaną bramę obok, z 1824 - 26 r., ob. kościół rzymskokatolicki. Również w Nowosiółkach spotkamy dawną cerkiew greckokatolicką z poł. XVII w. a także dzwonnicę z 1800 r., użytkowaną przez kościół rzymskokatolicki. Zabytkowe kapliczki z I poł. XVIII w. stoją w Kryszynie: murowana pw. św. Antoniego, oraz drewniana pw. św. Jana Napomucena.

Pozostałością po dawnej rezydencji w Łykoszynie jest park pałacowy o charakterze krajobrazowym, założony w II poł. XVIII w., natomiast okazale prezentuje się zespół dworski w Żulicach z i poł. XIX, z klasycystycznym dworem w otoczeniu parku oraz spichlerzem. We wsi znajduje się ponadto kaplica grobowa znanych ziemian Makomaskich, z 1827 - 28 r., będąca również paraf. kościołem rzymskokatolickim.

O bytności Fryderyka Chopina w Poturzynie, w nieistniejącym już pałacu, w gościnie u swego przyjaciela, Tytusa Wojciechowskiego, przypomina okazjonalny obelisk. Wykuto na nim wymowny tekst dotyczący genialnego kompozytora i pianisty: tutejsze pieśni ludu, uwożąc w sercu, gdy niebawem opuszczał kraj na zawsze. Można tutaj spotkać również pamiątki pobytu innego wielkiego artysty, znanego rzeźbiarza Konstantego Hegla, który przebywał tutaj i tworzył czego dowodem są rzeźby nagrobne, które można zobaczyć na lokalnym cmentarzu prawosławnym oraz na cmentarzu poległych żołnierzy podczas I Wojny Światowej.

Rachanie

Urząd Gminy w Rachaniach
ul. Dolna 1
22-640 Rachanie
tel.: +48 84 6471103, +48 84 6471104
e-mail: This email address is being protected from spambots. You need JavaScript enabled to view it.
http://www.rachanie.gmina.pl/

Gmina leży na Grzędzie Sokalskiej. Wyżynny krajobraz ożywiają rozległe wierzchowiny lessowe, dochodzące do 300 m. n.p.m., głębokie wąwozy oraz doliny Wożuczanki i jej dopływów, wraz ze źródliskami i stawami. Wśród kilku kompleksów leśnych należy wymienić, obfitujące w grzyby i jagody, lasy: siemierski, Sojnica, oraz werechański, którego najcenniejszy fragment tworzy rezerwat przyrodniczy "Przecinka", o pow. 32,91 ha. Chroni on piękny starodrzew bukowy z domieszką grabu i innych gatunków.

Rachanie istniały już na początku XV w. a w 1496 r. uzyskały prawa miejskie, które posiadały do 1795 r.

Wieś leży w centrum gminy, w połowie drogi pomiędzy miastami: Tomaszowem Lub. i Tyszowcami, przy trakcie do Hrubieszowa i Łucka na Ukrainie. Zachowały się tu pozostałości założeń zamkowych i pałacowych, które należały min. do: Rachańskich, Cetnerów i Bełdowskich, z murowanym dworem z XVIII w., spichlerzem przebudowanym w części z zamku, bramą główną i fragmentem parku. Ładnie prezentuje się barokowy kościół parafialny z II poł. XVIII w., otoczony murowanym ogrodzeniem i kapliczkami z początku XX w.

W Wożuczynie stoi także barokowy kościół parafialny z poł. XVIII w. z ogrodzeniem i kapliczkami z początku XX w., godny zwiedzenia. Tu również znajdują się pozostałości zespołu obronnego i rezydencjonalnego Wożuczyńskich i Mirów z XVI - XVIII w., z obeliskami bramnymi i resztką parku włoskiego. W osadzie Wożuczyn Cukrownia, założonej na początku XX w., ze względu na znakomite warunki uprawowe buraka cukrowego, znajduje się zakład przemysłowy, domy pracownicze i park osiedlowy.

W Grodysławicach można zobaczyć d. cerkiew prawosławną z 1909 r. ob. kościół parafialny, a także pozostałości zespołu dworskiego z I poł. XIX w. Lepiej zachowany zespół dworski w Pawłowie, składa się z dworu drewnianego z 1902 r., czworaka oraz parku z XIX w. Warto też zwiedzić zespół dworski w Siemnicach, w którym znajduje się: drewniany dwór z XIX w., park, murowane spichlerze oraz drewniany młyn z I poł. XX w. Zabytkową architekturę przemysłową z tego okresu spotkamy też w: Józefówce (młyn drewniany), Zawiarówku (młyn murowany), oraz Koziej Woli (zespół cegielni).

Przez najciekawsze miejsca gminy prowadzi zielony "Szlak Historyczny", wytyczony z Tomaszowa Lub. do Turkowic przez Rachanie, Kol. Wożuczyn, Wożuczyn i Siemnice.

Strona korzysta z plików cookie. Możesz określić warunki przechowywania lub dostępu do plików cookies w Twojej przeglądarce. Polityka cookie